Ubezpieczenie samochodu w Norwegii podrożało w 2026 roku najmocniej od lat. Średni rachunek przekroczył 10 000 NOK — ale ta średnia mówi Ci niewiele o tym, ile zapłacisz Ty. Sprawdź, z czego naprawdę składa się ta kwota, jak działa system bonusowy i dlaczego wielu Polaków płaci tu kilka tysięcy koron rocznie za dużo.

W skrócie

• Obowiązkowe minimum to Ansvarsforsikring (odpowiednik polskiego OC). Bez niej auta nie zarejestrujesz i nie wyjedziesz nim na drogę — wynika to z ustawy Bilansvarsloven.
• Na rachunku od ubezpieczyciela siedzą dwie różne rzeczy: składka za ochronę oraz Trafikkforsikringsavgift — podatek państwowy, który od 1 marca 2026 wynosi 6,52 NOK dziennie (benzyna/diesel z filtrem), 8,10 NOK (diesel bez filtra) i 9,16 NOK (elektryk).
• Średnia roczna składka za osobówkę to ok. 10 300 NOK według Finans Norge — o ok. 13% więcej niż w 2024 roku. Ta średnia jest myląca: realny rachunek zależy od zakresu, auta, przebiegu i kodu pocztowego.
• Nie zaczynasz od zera. W 2026 roku standardem u dużych towarzystw jest 60% bonusu na start, a nie 0% — to jedna z najczęściej powielanych nieprawd o norweskim rynku.
• Za każdy dzień, w którym zarejestrowane auto nie ma ważnej polisy, naliczana jest opłata karna 150 NOK dziennie. Jeśli nie używasz samochodu — wyrejestruj go online, to nic nie kosztuje.

Średnia to nie Twoja cena

Zanim przejdziemy do szczegółów, jedno zastrzeżenie, którego brakuje w większości poradników.

Średnia 10 300 NOK zbiera w jedną liczbę wszystkie zakresy ochrony, wszystkie roczniki i wszystkie profile kierowców. W praktyce BMW X5 z samym Delkasko, przy 70% bonusu i deklarowanym przebiegu 12 000 km rocznie dla klienta z Drammen, potrafi kosztować ponad 20 000 NOK w Gjensidige czy Storebrand. To nie jest wyjątek ani błąd wyceny — to normalna cena za mocne, drogie w naprawie auto.

Na finalną kwotę wpływają rzeczy, których w polskich kalkulatorach zwykle nie ma:

• kod pocztowy — ta sama polisa w Oslo i w małej miejscowości to różne pieniądze,
• profil ubezpieczającego — wiek, staż, historia szkodowa, liczba lat w norweskim systemie,
• model i wartość auta oraz koszt jego części,
• deklarowany roczny przebieg.

Dlatego jedyną wiarygodną odpowiedzią na pytanie „ile zapłacę" jest zebranie kilku konkretnych ofert na Twój numer rejestracyjny i Twój adres.

Jak działa ubezpieczenie samochodu w Norwegii

Podstawą jest Ansvarsforsikring, czyli ubezpieczenie komunikacyjne odpowiedzialności cywilnej - OC. Pokrywa szkody wyrządzone innym uczestnikom ruchu — ich pojazdom, mieniu i zdrowiu — a także obrażenia kierowcy i pasażerów. Nie pokrywa natomiast ani korony szkód w Twoim własnym aucie.

Obowiązek jej posiadania dotyczy każdego zarejestrowanego pojazdu, nie tylko tego, którym faktycznie jeździsz. To kluczowa różnica względem intuicji przywiezionej z Polski: auto stojące pod blokiem przez pół roku z tablicami nadal musi być ubezpieczone i nadal generuje podatek drogowy.

Rozwiązaniem jest czasowe wyrejestrowanie (Avregistrering). Robisz to sam, online na Din side na vegvesen.no, w dowolnym momencie i bez opłaty — tak samo jak ponowną rejestrację. Tablice zostają u Ciebie, wystarczy je zdjąć lub oznaczyć auto jako nieużywane. Uwaga: jazda wyrejestrowanym pojazdem, nawet z tablicami na miejscu, to kara 5 000 NOK, a przy wypadku nieubezpieczonym autem odpowiadasz finansowo za skutki własnym majątkiem.

Polisa musi być aktywna zanim pojazd zostanie zarejestrowany w Statens vegvesen. W praktyce ubezpieczenie kupuje się jako jeden z ostatnich kroków importu, a nie po odbiorze tablic.

Rachunek za polisę to dwie różne kwoty

To punkt, który najczęściej umyka osobom porównującym ceny z Polską. Norweski ubezpieczyciel pobiera od Ciebie także Trafikkforsikringsavgift — dawną Årsavgift, czyli podatek drogowy, który od 2018 roku ściągają towarzystwa ubezpieczeniowe.

Stawki dla umów zawieranych lub odnawianych od 1 marca 2026:

Dwa praktyczne wnioski:

Podatek nie zależy od bonusu ani od towarzystwa. Nawet z 75% zniżki zapłacisz pełne 2 380 NOK, bo ta danina trafia w 100% do budżetu państwa. Porównując oferty, porównuj więc samą składkę — inaczej różnice między firmami wydadzą Ci się mniejsze, niż są w rzeczywistości.

Podatek liczony jest za dobę. Rezygnujesz z polisy w połowie roku — dostajesz zwrot za niewykorzystane dni. Zmieniasz towarzystwo — podatek przechodzi razem z polisą i nie płacisz go podwójnie.

A jeśli pojazd jest zarejestrowany i nie ma ważnej polisy, Trafikkforsikringsforeningen nalicza opłatę 150 NOK za każdą dobę. Miesiąc zwłoki to 4 500 NOK — więcej niż roczne OC dla wielu aut.

Rodzaje ubezpieczenia samochodu w Norwegii

Rynek dzieli ochronę na cztery poziomy. Nazwy bywają różne u różnych towarzystw, ale logika jest wspólna.

​Przy autach elektrycznych sprawdź osobno udział własny dla szkód baterii i podzespołów — u części firm rośnie wraz z przebiegiem i przy wysokich stanach licznika potrafi sięgnąć nawet 25 000 NOK.

Ile kosztuje ubezpieczenie samochodu w Norwegii w 2026 roku?

To widełki dla typowych osobówek. Przy autach klasy premium — dużych SUV-ach, mocnych elektrykach — nawet Delkasko potrafi wyjść ponad górną granicę tej tabeli.

Skąd tak ostry wzrost? Wskaźnik cen usług ubezpieczeniowych podniósł się o 16,6% w skali roku, przy inflacji ogólnej ok. 3%.

Składają się na to trzy rzeczy:
​

• Słaba korona — części zamienne są importowane i drożeją razem z kursem.
• Auta stały się komputerami na kołach. Drobne stuknięcie w zderzak oznacza dziś wymianę czujników i kalibrację radaru, a nie przeszpachlowanie i lakier.
• Elektryki są droższe w naprawie o 30–35%. Średnia naprawa elektryka to ok. 15 300 NOK wobec ok. 11 700 NOK dla auta benzynowego.

To oznacza, że przyzwyczajenie „polisa sama się odnowi" kosztuje dziś realne pieniądze. Towarzystwa podnoszą ceny przede wszystkim dotychczasowym klientom, a nowym oferują lepsze warunki — w branży mówi się o Lojalitetsskatt, czyli podatku od lojalności.

Bonus w Norwegii — jak naprawdę działaTu tkwi największy potencjał oszczędności i największa liczba mitów.

Mit pierwszy: zaczynasz od zera. Nieprawda. W 2026 roku 60% bonusu startowego przy pierwszej polisie dają If, Gjensidige, Storebrand oraz Fremtind — czyli towarzystwo stojące za ubezpieczeniami DNB i SpareBank 1. Część firm idzie wyżej: Tryg podnosi start do 70%, a If daje 70%, jeśli udokumentujesz jazdy szkoleniowe przez ich aplikację. Zero na start to relikt sprzed lat.

Jak rośnie bonus: o 10 punktów procentowych za każdy rok bez szkody, aż do maksymalnych 75%. Startując z 60%, osiągasz szczyt po czterech–pięciu bezszkodowych latach, a nie po ośmiu.
Kilka zasad, które realnie przekładają się na pieniądze:
​

• Bonus jest przypisany do Ciebie, nie do auta. Zostaje z Tobą przy zmianie samochodu i przy leasingu — pod warunkiem że to Ty figurujesz jako ubezpieczający. Przy aucie firmowym sprawa wygląda inaczej, o czym niżej.
• Zasada 180 dni. Aby rok się „zaliczył", polisa musi trwać nieprzerwanie co najmniej pół roku. To wspólna reguła branżowa.
• Bonus wygasa po trzech latach bez używania. Sprzedajesz auto i wracasz do jazdy po czterech latach — zaczynasz od bonusu startowego.
• Między małżonkami i partnerami zameldowanymi pod tym samym adresem bonus można przenosić swobodnie. Na dzieci — nie.
• Bonusmatch na drugie auto. Większość dużych firm da drugiemu samochodowi w gospodarstwie ten sam bonus co pierwszemu, choć część ogranicza go do 50%.

Ile tracisz po szkodzie?

Standardem u dużych towarzystw jest spadek o 10 punktów procentowych — jeden szczebel, nie więcej, i to dopiero od najbliższego odnowienia polisy. Kilka lat temu bywało to 20–30 punktów.

Dodatkowo, jeśli utrzymujesz maksymalne 75% odpowiednio długo (w Storebrand ponad 3 lata, w KLP 6 lat), pierwsza szkoda nie obniża poziomu bonusu — wracasz jedynie na „pierwszy rok" z 75%.

Auto na firmę — bonusu może w ogóle nie być​

Jeśli prowadzisz ENK albo małe AS i trzymasz samochód na firmie, sprawdź to, zanim zaczniesz liczyć na zniżkę.

Część towarzystw wycofała bonus z ubezpieczeń pojazdów firmowych. IF stwierdził wprost, że system bonusowy się przeżył i nie stosuje go już w ubezpieczeniach pojazdów dla biznesu — Næringsbil sprzedawany jest jako polisa bezbonusowa. Storebrand poszedł tą samą drogą.

Ma to dwie strony:
​

• Plus: zgłoszenie szkody nic Cię nie kosztuje w kategoriach bonusu, bo nie ma czego stracić. Przy aucie intensywnie używanym w pracy to realna zaleta.
• Minus: jeżdżąc bezszkodowo na polisie firmowej, nie budujesz niczego, co przeniesiesz później na polisę prywatną. Po kilku latach na aucie firmowym możesz wrócić do ubezpieczenia prywatnego z bonusem startowym, a nie z 75%.

Praktyczny wniosek: jeśli planujesz w przyszłości wrócić do polisy prywatnej, warto zapytać ubezpieczyciela, czy jego produkt firmowy w ogóle prowadzi bonus, i czy wystawi Ci potwierdzenie bezszkodowej jazdy (Skadefrihetsbekreftelse). Bez tego dokumentu lata bezszkodowej jazdy służbowej przepadają.

75% to nie zawsze to samo 75%

Bonus ma dwa wymiary: procent zniżki oraz staż na tym poziomie. Możesz mieć 75% w drugim roku albo 75% w piątym roku — na papierze identyczna zniżka, w praktyce zupełnie inna sytuacja.

Znaczenie ma to przy szkodzie.

Ochrona przed utratą bonusu przysługuje dopiero po odpowiednio długim utrzymaniu maksymalnego poziomu — w Storebrand po ponad trzech latach, w KLP po sześciu. Jeśli ją masz, pierwsza szkoda nie zbija procentu, ale zeruje licznik lat: zostajesz z 75%, tylko znów jako „pierwszy rok".

Kolejna szkoda w tym okresie zabierze Ci już standardowe 10 punktów, bo ochrona jeszcze się nie odbudowała.

Stąd praktyczny wniosek, który umyka nawet doświadczonym kierowcom: tracąc lata, tracisz coś realnego, nawet gdy procent zostaje bez zmian. Przy zmianie towarzystwa nowy ubezpieczyciel pyta nie tylko o wysokość bonusu, ale i o to, od kiedy jesteś na tym poziomie — dlatego zaświadczenie od poprzedniej firmy powinno zawierać obie informacje.

Zderzenie ze zwierzęciem, kradzież, pożar, pomoc drogową ani uszkodzenie podzespołów. Przy polisach typu Super, Kasko Pluss i Kasko Maks — także za uszkodzenie zaparkowanego auta przez sprawcę, który odjechał.

Czy w Norwegii istnieje malus?
Malusem nazywa się sytuację, w której bonus schodzi poniżej zera i płacisz więcej niż cena bazowa. W polskich realiach to znane zjawisko — w Norwegii u dużych towarzystw praktycznie nie występuje, bo skala bonusowa ma dolny próg i kolejne szkody po prostu wyczerpują zniżkę, zamiast zamieniać się w karną nadwyżkę.

​W praktyce oznacza to, że malus może wynosić zero — nawet po serii szkód nie zapłacisz kary doliczonej do stawki bazowej, tylko stracisz zniżkę. Wyższą cenę dostaniesz inną drogą: przez indywidualną ocenę ryzyka, wyższy udział własny narzucony przez towarzystwo, a w skrajnych przypadkach przez odmowę zawarcia umowy.

Dwa zastrzeżenia. Po pierwsze, 10 punktów to standard dużych graczy. U mniejszych bywa znacznie ostrzej — w ofertach takich firm jak Landkreditt czy Sum-IT spotyka się spadek sięgający 30 punktów, co po jednej szkodzie potrafi cofnąć Cię o trzy lata bezszkodowej jazdy. Przy mniej oczywistej marce zawsze sprawdź punkt o Bonustap w warunkach (Vilkår) przed podpisaniem. Po drugie, 40% bonusu u jednej firmy nie musi oznaczać niższego rachunku niż 20% u innej, bo bonus liczy się od różnych cen bazowych. Porównuj końcową składkę, nie procent zniżki.

Kiedy nie opłaca się zgłaszać szkody

Policz przed zgłoszeniem. Jeśli naprawa kosztuje 9 000 NOK, udział własny wynosi 6 000 NOK, a utrata 10 punktów bonusu podniesie Ci składkę o ok. 800 NOK rocznie przez kilka lat — realny zysk ze zgłoszenia topnieje do zera. Poniżej wysokości udziału własnego zgłaszanie szkody nie ma żadnego sensu.

Bonus z Polski — jak go przenieść

To najprostszy sposób, żeby nowy kierowca w Norwegii nie płacił jak nowicjusz. Norweskie towarzystwa uznają udokumentowaną historię bezszkodowej jazdy z zagranicy — Tryg deklaruje do 75%, Storebrand wylicza bonus startowy na podstawie liczby bezszkodowych lat, If przenosi zagraniczny bonus w wielu przypadkach po kontakcie z obsługą klienta w sprawie dokumentacji.

Co przygotować:
​

1. Zaświadczenie o przebiegu ubezpieczenia — polskie towarzystwa wydają je bezpłatnie na wniosek, także po wygaśnięciu polisy. Historię można też pobrać z bazy Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego (UFG).
2. Zadbaj, żeby wynikało z niego jasno: liczba lat, brak szkód i to, że byłeś ubezpieczającym, a nie tylko dopisanym kierowcą.
3. Tłumaczenie na angielski lub norweski — część firm przyjmuje polski oryginał, część wymaga tłumaczenia.
4. Zgłoś to przy zawieraniu polisy, nie po fakcie. Korekta bonusu wstecz bywa możliwa, ale to dodatkowa korespondencja.

Realna różnica między 40% a 70% bonusu na starcie to przy kasko kilka tysięcy koron rocznie. Warto poświęcić na to jeden e-mail.

Auto na polskich tablicach — kiedy polska polisa wystarczy

Dopóki jesteś na stałe zameldowany w Polsce i przebywasz w Norwegii tymczasowo — co do zasady do roku — polskie OC działa na terenie EOG i norweska polisa nie jest potrzebna. Problem pojawia się w momencie, gdy stajesz się osobą zamieszkałą w Norwegii: wtedy dochodzi obowiązek importu i rejestracji pojazdu, a wraz z rejestracją obowiązek wykupienia norweskiego Ansvarsforsikring.

Działa to też w drugą stronę. Norweskie auto nie powinno przebywać w Polsce dłużej niż 180 dni — przy dłuższym pobycie pojawia się kwestia obowiązku rejestracji na miejscu i ryzyko problemów przy kontroli.

Zasady dotyczące terminów, wyjątków dla pracowników tymczasowych i pendlerów są szczegółowe i się zmieniają — przed decyzją sprawdź aktualne warunki bezpośrednio u Skatteetaten. Z perspektywy ubezpieczeniowej zasada jest prosta: norweskie tablice = norweska polisa, od pierwszego dnia rejestracji.

Jak realnie obniżyć rachunek

Kolejność według skuteczności, nie według popularności porad:

1. Porównaj oferty przy każdym odnowieniu — na portalach porównujących, takich jak localmarket.no, albo z doradcą, który zrobi to za Ciebie (B2 Capital, Sjølyst Investors). Różnice za identyczny zakres sięgają kilku tysięcy koron rocznie, a największe podwyżki dostają klienci z najdłuższym stażem.
2. Przenieś bonus z Polski przy pierwszej polisie.
3. Dopasuj zakres do wartości auta, a nie do przyzwyczajenia. Kasko na aucie wartym 45 000 NOK to zwykle wyrzucone pieniądze.
4. Podnieś udział własny. Przejście na wyższy egenandel obniża składkę o ok. 10–15% — pod warunkiem że masz tę kwotę odłożoną.
5. Podaj realny roczny przebieg. Zaniżenie obniża składkę, ale przy szkodzie może skończyć się obcięciem odszkodowania. Zawyżenie to po prostu przepłacanie.
6. Wyrejestruj auto, gdy stoi. Wyrejestrowany pojazd nie wymaga polisy ani podatku drogowego, a operacja jest darmowa i zajmuje chwilę online. Przy aucie sezonowym to oszczędność rzędu kilku tysięcy koron.
7. Połącz polisy w jednym towarzystwie — samlerabatt za mieszkanie, podróże i auto potrafi sięgnąć kilkunastu procent.
8. Wykorzystaj bonusmatch przy drugim aucie w gospodarstwie domowym.

Czy warto brać kasko?
​
Praktyczna zasada branżowa mówi o progu 50 000–100 000 NOK wartości rynkowej pojazdu. Nasza zasada jest prostsza: do ok. 70 000 NOK wartości auta — delkasko jako minimum, powyżej tej kwoty — Kasko.

Chcesz policzyć to samodzielnie? Zestaw trzy liczby: różnicę w rocznej składce między Delkasko a kasko, wysokość udziału własnego i aktualną wartość auta. Jeśli kasko kosztuje Cię 6 000 NOK rocznie więcej, udział własny wynosi 8 000 NOK, a auto jest warte 70 000 NOK, to po dwóch latach zapłaciłeś w składkach i udziale własnym tyle, ile wynosi wartość samochodu. Przy nowym aucie za 400 000 NOK ten sam rachunek wygląda zupełnie inaczej.

Dlaczego samo OC na starym aucie w Norwwegii to zły pomysł?

Rezygnacja z Delkasko na rzecz gołego ansvar wygląda na oszczędność, ale w norweskich warunkach szybko się mści:

• Pomoc drogowa (veihjelp) jest w delkasko standardem. Awaria zimą, na drodze między miejscowościami, potrafi kosztować więcej niż roczna różnica w składce.
• Warunki pogodowe i tunele — sól, żwir spod kół, długie odcinki bez zjazdu. Pęknięta szyba to tu norma, nie wyjątek, a delkasko pokrywa ją bez utraty bonusu.
• Zderzenia ze zwierzętami na drogach poza miastem zdarzają się regularnie i też nie zabierają bonusu.
• Kradzież i pożar — przy aucie wartym 60 000 NOK strata całości to nadal realny problem.

Delkasko na starym aucie ma więc sens także wtedy, gdy nie zależy Ci na naprawie własnych stłuczek.

Najczęstsze błędy Polaków w Norwegii

• Zostawienie auta z tablicami „na chwilę" — 150 NOK dziennie za brak polisy przy zarejestrowanym pojeździe, zamiast darmowego wyrejestrowania online.
• Nieprzedstawienie historii z Polski i płacenie przez lata jak nowy kierowca.
• Porównywanie ofert razem z podatkiem drogowym, przez co realne różnice między firmami wydają się mniejsze.
• Automatyczne odnawianie polisy u tego samego ubezpieczyciela mimo corocznych podwyżek.
• Zgłaszanie drobnych szkód, których koszt jest zbliżony do udziału własnego.
• Gołe OC na starym aucie — pozorna oszczędność bez pomocy drogowej i ochrony szyb.
• Kasko na starym aucie kupione „dla świętego spokoju" bez policzenia, czy ma to sens ekonomiczny.

Najczęściej zadawane pytania:

Czy ubezpieczenie samochodu w Norwegii jest obowiązkowe? Tak. Każdy zarejestrowany pojazd musi mieć co najmniej Ansvarsforsikring — także wtedy, gdy stoi nieużywany. Obowiązek znika dopiero po wyrejestrowaniu pojazdu.

Ile kosztuje ubezpieczenie auta w Norwegii w 2026 roku?
Średnio ok. 10 300 NOK rocznie za osobówkę, ale ta średnia niewiele mówi o Twojej cenie. Widełki sięgają od ok. 3 000 NOK za samo OC do ponad 20 000 NOK — tyle potrafi kosztować nawet Delkasko na dużym SUV-ie przy 70% bonusu i przebiegu 12 000 km rocznie. Kod pocztowy i profil kierowcy mają realne znaczenie.

Czy mogę przenieść bonus z Polski?
Tak, przy udokumentowanej historii bezszkodowej jazdy. Potrzebne jest zaświadczenie o przebiegu ubezpieczenia od polskiego ubezpieczyciela lub wyciąg z bazy UFG, często z tłumaczeniem. Uznawany bonus sięga 75%.
Od jakiego bonusu zaczynam bez historii ubezpieczeniowej? Zwykle od 60% — tyle dają If, Gjensidige, Storebrand i Fremtind. U części firm start sięga 70%. Maksymalne 75% osiągniesz po czterech–pięciu bezszkodowych latach.
Ile bonusu tracę po szkodzie z własnej winy?
U dużych towarzystw 10 punktów procentowych, od najbliższego odnowienia polisy. Mniejsi gracze — jak Landkreditt czy Sum-it — potrafią zejść nawet o 30 punktów, dlatego warto sprawdzić ten zapis w warunkach. Szkody szybowe, zderzenie ze zwierzęciem, kradzież i pożar zwykle nie wpływają na bonus.
Czy bonus zbieram też na aucie firmowym?
Nie zawsze. If i Storebrand wycofały bonus z ubezpieczeń pojazdów firmowych — polisa jest bezbonusowa, więc szkoda nic nie kosztuje w bonusie, ale lata bezszkodowej jazdy nie budują zniżki do wykorzystania później prywatnie. Przed zmianą polisy poproś o skadefrihetsbekreftelse.
Czym różni się 75% w drugim roku od 75% w piątym?
Procentem niczym, stażem wszystkim. Ochrona przed utratą bonusu przy pierwszej szkodzie przysługuje dopiero po kilku latach na maksymalnym poziomie (u Storebrand ponad 3 lata, u KLP 6 lat). Po szkodzie licznik lat rusza od nowa, nawet jeśli zniżka zostaje ta sama.
Czy mogę mieć ujemny bonus, czyli malus?
U dużych norweskich towarzystw nie. Skala ma dolny próg — w IF jest to 40%, w Gjensidige 10%. Kolejne szkody wyczerpują zniżkę, ale nie skutkują karą doliczoną do ceny bazowej, więc malus w praktyce wynosi zero.
Co to jest trafikkforsikringsavgift?
Podatek drogowy pobierany przez ubezpieczyciela razem ze składką i przekazywany w całości państwu. W 2026 roku to od ok. 2 380 NOK rocznie za auto benzynowe do ok. 3 343 NOK za elektryk. Bonus go nie obniża.
Czy opłaca się wyrejestrować auto, gdy z niego nie korzystam? Tak, jeśli przerwa ma trwać dłużej niż kilka tygodni. Wyrejestrowanie i ponowna rejestracja są bezpłatne i robisz je sam online. Pamiętaj tylko, żeby przywrócić rejestrację przed pierwszą jazdą — użycie wyrejestrowanego auta to kara 5 000 NOK.

Źródła:
​

• NAF — stawki Trafikkforsikringsavgift i zmiany dla kierowców w 2026 roku
• NAF — Trafikkforsikringsavgift oraz opłata za brak ubezpieczenia
• Finans Norge — średnia składka i wzrost cen ubezpieczeń komunikacyjnych
• SSB — wskaźnik cen usług ubezpieczeniowych, czerwiec 2026
• Statens vegvesen — wyrejestrowanie i ponowna rejestracja pojazdu, kara za użycie wyrejestrowanego auta
• If, Tryg, Gjensidige, Storebrand, KLP, Fremtind — warunki bonusu i zakresy polis
•  Skatteetaten — zasady użytkowania pojazdów zarejestrowanych za granicą

Treści mają charakter informacyjny. Warunki poszczególnych polis różnią się między towarzystwami — przed zawarciem umowy sprawdź aktualne OWU (Vilkår).
​